Një grup fëmijësh panë trupin e Adelit teksa shkonin në shkollë, pikërisht kur prindërit e tij po shkonin në stacionin e policisë për ta raportuar zhdukjen e tij. Një siluetë groteske, e djegur, e shtrirë, me njërin gju të ngritur, sikur të ishte duke pushuar në një nga plazhet e afërta të Marsejës.
Ai ishte 15 vjeç kur vdiq, në mënyrën e zakonshme: një plumb në kokë, pastaj benzinë e derdhur mbi kufomën e tij të hollë dhe e vënë në flakë.
Dikush madje e filmoi skenën në plazh, e fundit në një seri të zymtë vrasjesh të lidhura me luftërat e drogës që po zhvillohen me shpejtësi në këtë qytet port, të nxitura gjithnjë e më shumë nga mediat sociale dhe tani të shënuara nga akte dhune të frikshme të rastësishme dhe nga roli në rritje i fëmijëve, shpesh të detyruar në tregti.
Një anëtar i një bande, në të 20-at, i njohur si “I Pavdekshmi”, thotë për BBC se numri i adoleshentëve të rekrutuar ka shpërthyer dhe se “nuk ka më rregulla”. Sipas Ministrisë franceze të Drejtësisë, përfshirja e të rinjve në tregtinë e drogës është rritur më shumë se katërfish në tetë vitet e fundit.
Policia, avokatët dhe politikanët në qytet flasin për një “psikozë kolektive” që ka kapluar komunitetin, mes frikës në rritje dhe debatit për masa më të ashpra policore apo për politika që adresojnë varfërinë. Një avokate vendase thotë se trafikantët “po fitojnë terren çdo ditë”, ndërsa ka vendosur të mos përfaqësojë më viktima të bandave nga frika e hakmarrjes.
Situata u përshkallëzua edhe më tej muajin e kaluar me vrasjen e Mehdi Kessacit, një polic praktikant 20-vjeçar pa lidhje me botën e drogës, ngjarje që besohet të ketë qenë paralajmërim për vëllain e tij, aktivistin kundër bandave, Ahmed Kessaci. Ky i fundit, tashmë nën mbrojtje të policisë, ka folur për BBC-në për traumën dhe fajin që ndjen pas vrasjes së vëllait.
Ndërkohë, disa politikanë lokalë po kërkojnë shpalljen e gjendjes së jashtëzakonshme dhe rregulla më të rrepta për imigracionin, duke e konsideruar situatën një krizë të sigurisë që po del jashtë kontrollit.
