Dhoma e motorëve të një anijeje cisternë u përfshi nga flakët në brigjet e Omanit pranë Ngushticës së Hormuzit të mërkurën, tha një agjenci detare britanike, duke raportuar dy të zhdukur dhe një viktimë.
Më parë, kompania britanike e sigurisë detare Vanguard Tech tha se tankeri Settebello me flamur Palau kishte “transmetuar një thirrje për ndihmë duke deklaruar se dhoma e motorit të tij ishte goditur nga një raketë ndërsa operonte pranë Soharit në Gjirin e Omanit” dhe se kishte një zjarr në bord.
Agjencia e Operacioneve Tregtare Detare të Mbretërisë së Bashkuar (UKMTO) raportoi më vonë një incident 20 milje detare në verilindje të Soharit në Oman.
“Autoritetet lokale kanë raportuar se një anije cisternë ka pësuar zjarr në dhomën e motorëve dhe janë në vendngjarje duke ndihmuar me evakuimin e ekuipazhit”, tha ajo.
“Anija raporton një viktimë dhe dy anëtarë të ekuipazhit të zhdukur. Nuk raportohet ndikim në mjedis”, shtoi ajo.
Sulmi është i fundit në një seri sulmesh me raketa dhe dronë ndaj anijeve tregtare në ngushticë, e cila ka qenë nën dy bllokada rivale për muaj të tërë.
Teherani ka ndaluar pothuajse të gjithë trafikun e anijeve mallrash përmes rrugës ujore kryesore, ndërsa SHBA-të kanë vendosur bllokadën e tyre ndaj të gjitha anijeve dhe porteve iraniane.
Më 1 mars, Irani goditi një tanker në veri të portit të Khasabit dhe goditi portin e Duqm, të dyja në Oman.
Në fund të majit, një raport i UKMTO-së vuri në dukje një shpërthim në një cisternë të veçantë, afërsisht 60 milje detare në lindje të Muskatit.
Të hënën, Komanda Qendrore e SHBA-së qëlloi një raketë Hellfire në dhomën e motorëve të anijes MT Lexie me flamur të Botsvanës, e cila po udhëtonte drejt një porti iranian në kundërshtim me bllokadën detare të SHBA-së.
Po atë ditë, një avion amerikan F-18 Super Hornet nga transportuesi i aeroplanëve USS Abraham Lincoln goditi dhe çaktivizoi anijen MT Marivex me flamur të Palaut në Gjirin e Omanit për të njëjtën arsye.
Vetë Sohar u godit nga dronë iranianë më herët gjatë luftës, ndërsa Irani ka kapur gjithashtu një numër anijesh në Gjirin e Omanit, përfshirë një tanker të identifikuar si Ocean Koi në maj, duke thënë se po përpiqej të prishte eksportet e naftës dhe interesat iraniane.
Pavarësisht kësaj, Omani ka vazhduar të veprojë si një kanal ndërmjetësimi midis Teheranit dhe Uashingtonit.
Irani pohon juridiksionin mbi ujërat e Emirateve të Bashkuara Arabe dhe Omanit në hartën e re të Ngushticës së Hormuzit
Agjencia detare britanike thotë se një anije e sekuestruar pranë bregdetit të Emirateve të Bashkuara Arabe po shkonte drejt ujërave iraniane
Ngushtica e Hormuzit është rreth 38 kilometra e gjerë në pikën e saj më të ngushtë, që do të thotë se si Irani ashtu edhe Omani operojnë këtë rrugë ujore, e cila normalisht transporton një të pestën e dërgesave botërore të naftës dhe LNG-së, si dhe ngarkesa të tjera.
Teherani më parë ka deklaruar se do të vendosë gjithashtu tarifa për anijet që kalojnë, duke nënkuptuar se do të mbledhë tarifa tranziti gjatë armëpushimit dyjavor me Omanin, një pretendim që Muscat e hodhi poshtë shpejt, duke deklaruar se asnjë tarifë nuk mund të vendoset ligjërisht sepse Hormuzi është një kalim natyror dhe jo i krijuar nga njeriu.
Irani ka publikuar gjithashtu një hartë në fund të majit duke pretenduar kontroll rregullator mbi një pjesë të Ngushticës së Hormuzit që shtrihet thellë në ujërat territoriale të Emirateve të Bashkuara Arabe dhe Omanit, duke bërë që pesë shtete të Gjirit të paralajmërojnë zyrtarisht kompanitë e transportit detar përmes Organizatës Ndërkombëtare Detare (IMO) që të mos zbatojnë rregulloret.
