Një “kulturë toksike në vendin e punës” ishte një nga disa faktorë që kontribuan në shpërthimin e nëndetëses Titan gjatë rrugës së saj drejt Titanikut, thuhet në një raport.
Bordi i Hetimit Detar (MBI) i Rojës Bregdetare të SHBA-së tha në raportin për Oceangate – kompania private që zotëronte nëndetësen – se “humbja e pesë jetëve ishte e parandalueshme”.
Operatori i Titanit Stockton Rush, i cili themeloi OceanGate; dy anëtarë të një familjeje të shquar pakistaneze, Shahzada Dawood dhe djali i tij Suleman; aventurieri britanik Hamish Harding; dhe eksperti i Titanikut dhe piloti i nëndetëses, Paul-Henri Nargeolet, vdiqën në bord.
Së fundmi, një raport prej 335 faqesh mbi katastrofën vazhdoi me 17 rekomandime sigurie, të cilat kryetari i MBI-së, Jason Neubauer, tha se do të ndihmojnë në parandalimin e tragjedive të ardhshme.
Raporti i hetimit zbuloi se procesi i projektimit, certifikimit, mirëmbajtjes dhe inspektimit të nëndetëses ishte i pamjaftueshëm, shkruan skynews.
Ai gjithashtu theksoi faktin se kompania dështoi të shqyrtonte problemet e njohura të së kaluarës me trupin e anijes dhe se problemet me ekspeditën nuk u monitoruan në kohë reale dhe nuk u veprua për to.
Raporti pohon se faktorët që kontribuan në katastrofë përfshinin kulturën e sigurisë dhe praktikat operative të OceanGate që ishin kritikisht të gabuara, dhe një “proces joefektiv të sinjalizuesve” si pjesë e Aktit të Mbrojtjes së Detarëve – një ligj federal i SHBA-së i hartuar për të mbrojtur të drejtat e detarëve.
Raporti shton se shkarkimi i anëtarëve të stafit të lartë dhe kërcënimi i afërt i shkarkimit u përdorën për të dekurajuar punonjësit dhe kontraktorët nga shprehja e shqetësimeve për sigurinë.
Ai pretendon: “Për disa vite para incidentit, OceanGate përdori taktika frikësimi, leje për operacione shkencore dhe reputacionin e favorshëm të kompanisë për të shmangur shqyrtimin rregullator.”
“Duke krijuar dhe shfrytëzuar strategjikisht konfuzionin rregullator dhe sfidat e mbikëqyrjes, OceanGate në fund të fundit ishte në gjendje të operonte Titanin plotësisht jashtë protokolleve të vendosura në det të thellë, të cilat historikisht kishin kontribuar në një rekord të fortë sigurie për nëndetëset komerciale.”
Raporti thotë se drejtorit ekzekutiv iu lejua të “injoronte plotësisht inspektimet jetësore, analizat e të dhënave dhe procedurat parandaluese të mirëmbajtjes”, të cilat “kulmuan në një ngjarje katastrofike”.
Hetuesi kryesor Thomas Whalen dhe kryetari i bordit detar, Neubauer, thanë se kishte prova se Rush kishte kryer “vepra të mundshme penale”, përkatësisht “sjellje të keqe ose neglizhencë të oficerëve të anijes”.
Nëse do t’i kishte mbijetuar incidentit, ai do të përballej me një dënim maksimal prej 10 vjetësh burg, thotë raporti.
Shumë punonjës të OceanGate kanë dalë hapur në dy vitet që nga shpërthimi për të mbështetur këto pretendime.
OceanGate pezulloi operacionet në korrik 2023 dhe nuk ka komentuar mbi Raportin e MBI-së.
Ndryshe, nëndetësja Titan u zhduk gjatë udhëtimit të saj drejt rrënojave të Titanikut.
Pas pesë ditësh kërkimi frenetik, rrënojat u gjetën përfundimisht në fund të oqeanit, afërsisht 500 metra larg Titanikut të fundosur.
Hetimi i MBI-së nisi menjëherë pas katastrofës.
Gjatë dy javëve të dëshmisë në shtator 2024, ish-drejtori shkencor i OceanGate tha se Titani nuk funksionoi mirë gjatë një zhytjeje vetëm pak ditë para se të shpërthente.
Ish-shefi i operacioneve të OceanGate i tha gjithashtu panelit se nëndetësja përbënte një rrezik të madh dhe se kompania ishte e përqendruar vetëm në fitim.
