Në kohën kur Kosova po i afrohet zgjedhjeve të jashtëzakonshme nacionale të 28 dhjetorit, kryetari i AAK-së, Ramush Haradinaj, ka shpërndarë një mesazh të ngrohtë për mërgatën, duke theksuar kontributin historik të tyre.
Mesazhi vjen pikërisht në periudhën kur pritet kthimi masiv i diasporës për festat e fundvitit – një faktor që tradicionalisht ka pasur ndikim të madh elektoral.
Ai ka shprehur mirënjohje të thellë për mërgimtarët, duke theksuar rolin e tyre historik në mbijetesën, zhvillimin dhe lirinë e Kosovës.
Në një reagim drejtuar diasporës, Haradinaj ka thënë se mërgimtarët gjithmonë e kanë mbajtur atdheun me vete, pavarësisht se ku jetojnë. Ai përmendi sakrificat e brezave të tërë që u nisën drejt Evropës, duke lënë “një copë zemër në pragun e shtëpisë”.
Sipas tij, mërgimi nuk ka qenë vetëm kërkim i mirëqenies, por edhe pjesë e rrugëtimit për liri, ku shumë prej tyre iu bashkuan luftës dhe u bënë, siç tha ai, dëshmorë dhe heronj të kombit.
“Jeta e mërgimtarit është rrugëtim brezash – nga gjyshi, tek babai, tek i biri e sot tek nipi që rritet me dashurinë për Kosovën,” u shpreh Haradinaj.
Ai falënderoi të gjitha gjeneratat që nuk e harruan gjuhën, vendlindjen dhe traditat, duke theksuar se kontributi i tyre ka qenë vendimtar për vendin.
“Ju e doni Kosovën më shumë sesa mund ta thonë fjalët. Zëri juaj, besimi juaj dhe angazhimi juaj na duhen gjithmonë. Kosova ka nevojë për ju,” deklaroi Haradinaj, duke rikujtuar se edhe vetë ka qenë pjesë e mërgatës dikur.
Ky reagim i kryetarit të AAK-së vjen në prag të sezonit të udhëtimeve të mërgimtarëve, të cilët tradicionalisht kthehen në vendlindje gjatë festave dhe pushimeve.
Postimi i Plotë:
Rrugëtimi i mërgimtarëve
Atdheu ju mban me vete, kudo që shkoni.
E kam ndjerë gjithmonë peshën e mallit tuaj dhe forcën e dashurisë suaj për Kosovën.
Prej një shekulli, brez pas brezi, keni nisur rrugëtimin me një copë zemre të lënë në pragun e shtëpisë.
Ndoshta askush s’e di saktë se cili brez e filloi këtë udhëtim, sepse mërgimi juaj nuk është thjesht histori largimi. Është histori sakrifice, për jetën, për lirinë.
E mbaj në mend ndjenjën e mëngjeseve të hershme dhe mbrëmjeve të vona, në dhomat e ngushta të podrumeve dhe banesave, kudo në Evropë, ku malli për vendlindjen ziente me zërat e familjes, që i dëgjonim shumë rrallë me telefonat e kohës.
Vetëm mirëqenia e familjes nuk mjaftonte, andaj shumë prej jush e ndryshuan rrugën, nga rruga e punës, në rrugën mes maleve, për ta sjellë lirinë që sot e gëzojmë. Rrugëtimi ishte i atyre që luftuan e u angazhuan, i dëshmorëve e i heronjëve të cilët Kosova e shqiptaria gjithmonë i nderoi.
Rrugëtimi juaj nuk është i thjeshtë.
Ai fillon te gjyshi, kalon te babai, te i biri, e sot te nipi që po rritet për ta dashur Kosovën si familja e tij.
Krejt jeta e mërgimtarit është rrugëtim.
Krejt historia e tyre është rrugëtim.
Dhe secili prej jush e mban në zemër një pjesë të atdheut, kudo që jeton.
Faleminderit gjyshërve e baballarëve, faleminderit krejt brezave që se harruan vendlindjen.
Se harruan gjuhën e si harruan traditat.
Ju e doni Kosovën, më shumë se sa fjalët që mund ta tregojnë.
Dhe unë, si njëri prej jush dikur, e di se çdo hap që e bëjmë përpara, është edhe falë jush.
Prandaj, zëri juaj, besimi juaj dhe angazhimi juaj, na duhen gjithmonë.
Kosova ka nevojë për ju, siç edhe ju e keni mbajtur Kosovën gjallë në zemrat tuaja.
