Organizata Reporterët pa Kufij ka publikuar raportin e saj të fundit mbi lirinë e medias, ku Kosova është renditur në vendin e 99-të nga 180 shtete, duke shënuar një përkeqësim të dukshëm në indeksin global të lirisë së medias.
Duke reaguar ndaj këtij raporti, deputetja e Lëvizjes Vetëvendosje, Fitore Pacolli, e cilësuar të padrejtë dhe të pasaktë fokusimin e kritikave ekskluzivisht ndaj Qeverisë së Kosovës, transmeton KosovaNews.
Në një analizë të publikuar në rrjetet sociale, ajo thekson se raporti ngre çështje të rëndësishme që mediat nuk i kanë trajtuar, ndërsa kritikat u drejtohen vetëm qeverisë. Sipas saj, në asnjë pjesë të raportit nuk thuhet se Qeveria e Kosovës është pengesë, sulmuese apo ndërhyrëse në politikat editoriale të mediave.
Pacolli citon pjesë nga raporti, duke theksuar se mediat private përballen me ndërhyrje nga grupe të fuqishme politike dhe afariste përmes pronarëve të tyre. Raporti, sipas saj, e bën të qartë se mediat janë të kapura, por jo nga Qeveria, por nga oligarkët dhe strukturat jashtëinstitucionale.
Sa i përket sigurisë së gazetarëve, ajo thotë se raporti identifikon kërcënime dhe sulme që vijnë nga rrjetet kriminale dhe tensionet politike mes Prishtinës dhe Beogradit, pa përmendur institucionet shtetërore të Kosovës si kërcënuese.
Ajo shton se edhe pse raporti flet për përgjime të gazetarëve, mungesa e specifikimit të autorëve sugjeron se ato mund të jenë kryer nga aktorë kriminalë, duke zhvendosur përgjegjësinë te sistemi i drejtësisë.
Duke trajtuar çështjen e padive SLAPP, Pacolli thekson se raporti nënvizon faktin se ato nisen nga politikanë dhe biznese të fuqishme, përfshirë politikanë nga të gjitha anët e spektrit politik. Sipas sdomethënësaj, qëllimi i këtyre padive nuk është censurimi, por mbrojtja nga shpifjet, dhe përgjegjësia duhet kërkuar te sistemi i drejtësisë.
Ajo bën një krahasim mes gjuhës së përdorur në raport për Kosovën dhe Serbinë. Sipas saj, raporti për Serbinë e identifikon qartë Qeverinë, elitat në pushtet, rregullatorin shtetëror dhe agjencitë e inteligjencës si përgjegjëse për censurën, presionet dhe përgjimet. Ndërsa për Kosovën, përdoret një gjuhë pasive dhe neutrale, pa e akuzuar drejtpërdrejt Qeverinë apo strukturat shtetërore për cenimin e lirisë së medias.
Sipas saj, ky kontrast gjuhësor është dhe argumenton se, po të ishte Qeveria e Kosovës përgjegjëse për shkeljet e lirisë së medias, raporti do ta kishte thënë qartë, ashtu siç e bën për Serbinë.
