Njerëzit që përjetojnë pikëllimin më të fortë dhe më të gjatë ishin dukshëm më të prirur të vdisnin brenda një dekade nga vdekja e një të afërmi, sipas një studimi të ri.
Duket se është e mundur të vdesësh nga zemra e thyer, madje edhe vite pas humbjes së një të dashuri, sugjeron kërkimi i ri.
Humbja është një reagim normal ndaj vdekjes, por për disa persona të pikëlluar, ajo mund të shkaktojë probleme serioze fizike dhe mendore, si afatshkurtra ashtu edhe afatgjata.
Tani, një studim ka gjetur se njerëzit që vuajnë nga nivele të larta dhe të qëndrueshme pikëllimi janë më të prirur të vdesin brenda dhjetë vjetësh nga humbja e të dashurve më të afërt.
Një ekip kërkuesish danez ndoqi për një dekadë më shumë se 1700 të rritur që kishin humbur së fundmi një partner, prind ose një të afërm tjetër të ngushtë, duke i ndarë njerëzit në pesë grupe bazuar në ashpërsinë dhe qëndrueshmërinë e simptomave të pikëllimit gjatë kohës.
Gjatë periudhës 10-vjeçare, njerëzit në trajektoren e “pikëllimit të lartë” – ata me pikëllimin më të gjatë dhe më intensiv – patën një shkallë vdekshmërie që ishte 88 për qind më e lartë se ata me nivelet më të ulëta të simptomave të pikëllimit, sipas studimit të publikuar në revistën Frontiers in Public Health.
Ata në grupin me pikëllim të lartë ishin gjithashtu shumë më të prirur të ishin në terapi ose të merrnin medikamente antidepresive më shumë se tre vjet pas vdekjes së të dashurit të tyre. Pas shtatë vjetësh, këto dallime u reduktuan.
Kërkuesit ende nuk e dinë saktësisht pse njerëzit që preken më shumë nga pikëllimi janë më të prirur të vdesin në dekadën pas vdekjes së të dashurit të tyre, raporton euronews.
“Ne më parë kemi gjetur një lidhje midis niveleve të larta të simptomave të pikëllimit dhe shkallëve më të larta të sëmundjeve kardiovaskulare, problemeve të shëndetit mendor dhe madje edhe vetëvrasjes. Por lidhja me mortalitetin duhet të hetohet më tej,” tha Mette Kjærgaard Nielsen, një nga autorët e studimit dhe kërkuese postdoktoral në Universitetin e Aarhusit, në një deklaratë.
Por ajo vuri në dukje se njerëzit në grupin me pikëllim të lartë zakonisht kishin nivele më të ulëta arsimore dhe merrnin më shumë medikamente për shëndetin mendor para se i dashuri i tyre të vdiste.
Kjo sugjeron “se ata kishin shenja të vulnerabilitetit mendor që mund të shkaktojnë stres më të madh pas humbjes,” tha Nielsen.
Në përgjithësi, pjesëmarrësit ishin mesatarisht 62 vjeç kur filloi studimi, që do të thotë se disa nga problemet e tyre shëndetësore mund të shpjegohen edhe nga plakja. Shumica ishin gra.
Studimi ishte gjithashtu i vogël, me vetëm 107 persona në grupin me pikëllim të lartë dhe 670 persona në grupin me pikëllim të ulët. Duhet të bëhen studime më të mëdha për të konfirmuar këto gjetje.
Por, studimi shton në një sërë në rritje kërkimesh mbi mënyrën se si goditjet emocionale ndikojnë në shëndetin tonë.
Një nga këto rreziqe është kardiomiopatia takotsubo, e njohur zakonisht si sindroma e zemrës së thyer, sepse lidhet me ngjarje stresuese si vdekja e një të dashuri. Kjo ndodh kur zemra zmadhohet përkohësisht dhe nuk pompon mirë, duke shkaktuar dështim të zemrës që mund të ngatërrohet me një sulm në zemër.
Gratë janë më të prira të preken nga sindroma e zemrës së thyer, por burrat kanë më shumë gjasa të vdesin nga kjo gjendje, sipas një studimi të botuar më herët këtë vit në Journal of the American Heart Association.
Një studim tjetër zbuloi se të rriturit që pikëllohen kanë më shumë gjasa të vdesin nga sëmundjet e zemrës dhe vetëvrasja në tre vitet pas vdekjes së bashkëshortit ose bashkëshortes. Burrat janë gjithashtu më të prirur të vdesin nga çështje të traktit tretës ose të frymëmarrjes.
Nielsen tha se rezultatet më të fundit mund t’u ndihmojnë mjekëve të jenë më të vetëdijshëm për shenjat që duhet të vëzhgojnë nëse një pacient në pikëllim mund të rrezikohet që shëndeti i tij të përkeqësohet.
“Pastaj ata mund t’u ofrojnë këtyre pacientëve ndjekje të përshtatur në praktikën e përgjithshme, ose t’i referojnë tek një psikolog privat ose kujdes i dytë shëndetësor,” tha Nielsen.
