Kufiri detar i Britanisë së Madhe me Francën është sërish i tensionuar. Zyrtarët britanikë kanë raportuar se më shumë se 10 mijë burra shqiptarë kanë mbërritur ilegalisht në Britaninë e Madhe këtë vit me varka të vogla, shkruan SundayTimes, përcjell KosovaNews.
Shifra përbën gati dy për qind të totalit të popullsisë së rritur mashkullore të Shqipërisë. Dan O’Mahoney, komandanti i mbrojtjes kufitare të Kanalit kundër kërcënimeve klandestine, fajësoi për këtë rritjen eksponenciale të emigrantëve të paligjshëm shqiptarë, bandat kriminale në Francën veriore që bindin njerëzit të kalojnë Kanalin Anglez.
Një total prej 12 mijë emigrantësh shqiptarë mbërritën në Britaninë e Madhe me varka të vogla deri më tani në vitin 2022, një rritje e konsiderueshme me 8 mijë sa ishte vitin e kaluar dhe vetëm 50 në vitin 2020.
“Bandat kriminale kanë filluar të mundësojnë një numër shumë të madh emigrantësh të kalojnë Kanalin”, ka thënë O’Mahoney.
Numri më i madh i emigrantëve janë meshkuj të moshës 20 deri në 40 vjeç. Kontrabandistët e njerëzve nga veriu i Francës i lidhin ata me bandat shqiptare në Britani, të cilat dominojnë tregtinë e drogës, njerëzve, armëve dhe prostitucionit, sipas O’Mahoney.
Shumica e emigrantëve shqiptarë që aplikuan për azil thanë se ishin viktima të skllavërisë moderne. Një numër i madh “mashtruan qëllimisht sistemin”, shtoi O’Mahoney. Një numër i madh u zhduk nga hotelet e përdorura për strehimin e azilkërkuesve vetëm pak ditë pas mbërritjes së tyre. Britania e Madhe shpenzon 7 milionë paund në ditë për strehimin e azilkërkuesve në hotele – këtë vit 38 mijë prej tyre mbërritën me anije.
“Ata do të zhduken, do të punojnë ilegalisht në Britaninë e Madhe për ndoshta gjashtë muaj, ndoshta një vit, do të dërgojnë para në shtëpi dhe më pas do të kthehen në Shqipëri”, ka thënë ai.
Shërbimi kufitar shtoi se zyrtarët francezë ndaluan 42 për qind të emigrantëve këtë vit, që është rënie 50 për qind nga viti i kaluar.
Në gusht, ish-ministrja e Brendshme Priti Patel njoftoi një plan për largimin e shpejt të shqiptarëve që mbërrijnë në Britani me varka të vogla. Arsyeja e saj ishte se shumë parashtronin kërkesa “të rreme” për azil. Megjithatë, pas një kërcënimi për veprime ligjore nga shoqata bamirëse Care4Calais, zyra e Ministrisë së Brendshme pranoi disa javë më parë se zyrtarët nuk kishin të drejtë të shpejtonin dëbimin e azilkërkuesve shqiptarë sapo të mbërrinin në Britani dhe u zotuan të mos e bënin këtë. Gjatë asaj periudhe, Patel deklaroi se 60 për qind e njerëzve që mbërritën këtë verë me varka të vogla ishin shqiptarë. Megjithatë, shoqata bamirëse e kontrollimit të fakteve, FullFact, zbuloi se nuk kishte të dhëna për të mbështetur pretendimin, megjithëse ata arritën në përfundimin se shifra ishte e saktë për ditë të caktuara gjatë verës.
Gjithsej 38 mijë emigrantë kaluan Kanalin Anglez vitin e kaluar, që është 10 mijë më shumë se në vitin 2021. Aktualisht ka vonesa të mëdha në përpunimin e kërkesave për azil, dhe zyra deri më tani ka përpunuar vetëm katër për qind të kërkesave për azil nga njerëzit që kanë kaluar kufirin në vitin 2021. Nga 1000 kërkesa vitin e kaluar, 85 për qind të tyre iu dha azil. Qeveria shpenzon rreth 4.7 milionë funte në ditë për akomodimin në hotel për azilkërkuesit. Kostoja totale e sistemit të azilit në Britani ka kaluar 2 miliardë paund në vit, me numrin më të lartë të aplikimeve në dy dekada dhe vonesat rekord për njerëzit që presin një vendim.
Ministria e Brendshme do të duhet të vendosë nëse do të vazhdojë me politikën kryesore të dërgimit të njerëzve që kërkojnë azil në vendin afrikan Ruanda. Marrëveshja kushtoi 120 milionë paund dhe më shumë para duhet t’i paguhen një vendi me një histori të dobët të të drejtave të njeriut. Kërcënimi për dërgim në Ruandë nuk arriti të ndalojë fluksin e emigrantëve. Kryeministri i ri Rishi Sunak do të duhet të negociojë me pasardhësin e Patel, Suella Braverman për politikën e imigracionit. Braverman deri më tani ka bërë thirrje për qasje më të lehtë në vizat e punës për të “tërhequr fuqi punëtore që ka talent” – një premisë bazë e qeverisë konservatore. Në të njëjtën kohë, ajo dëshiron të kufizojë numrin e emigrimeve vjetore.
