Stilet e prindërimit mund të ndryshojnë, por shumica prej nesh dëshirojnë të njëjtën gjë – fëmijë që janë emocionalisht të qëndrueshëm, të aftë të përballojnë sfidat dhe të sigurt në përballimin e emocioneve të tyre. Fëmijët që nuk kanë frikë nga ndjenjat e tyre, por i pranojnë ato si një pjesë normale të jetës, do ta kenë më të lehtë t’i përpunojnë ato.
Ekspertët theksojnë se inteligjenca emocionale e një fëmije fillon në shtëpi dhe me prindërit e tij. Një studim nga Shoqata Amerikane e Psikologjisë tregoi se fëmijët rriten për të qenë më elastikë emocionalisht kur prindërit e tyre janë të vëmendshëm, të përfshirë dhe inkurajojnë shprehjen e emocioneve.
Ja gjashtë zakone prindërore që janë provuar se ndihmojnë në zhvillimin e pjekurisë emocionale tek fëmijët:
Jini një model për t’u ndjekur – fëmijët mësojnë duke na parë
Nëse doni që fëmija juaj të dijë kur duhet ta lërë celularin, përpiquni vetë të jeni të moderuar në përdorimin e tij. Nëse doni që ai të mësojë gjëra të reja, jepini shembullin tuaj. Fëmijët nuk do të zgjedhin ushqime të shëndetshme nëse nuk u tregoni se ia vlen mundi.
Kur e shikoni veten në pasqyrë, a jeni personi që dëshironi të bëhet fëmija juaj? Fëmijët nuk mësojnë vetëm nga ajo që u themi, por kryesisht nga ajo që bëjmë.
Nuk mund t’u mësojmë fëmijëve tanë si t’i rregullojnë emocionet e tyre nëse nuk dimë si ta bëjmë vetë. Sa më mirë të kujdesemi për shëndetin tonë mendor dhe fizik, aq më të shëndetshëm do të jenë fëmijët tanë në modelet e tyre të sjelljes.
Mos u përpiqni të kontrolloni atë që mendon dhe ndjen fëmija juaj
Pavarësisht se sa shumë përpiqemi t’i mbrojmë fëmijët tanë nga zhgënjimi ose trishtimi, nuk mund t’i kontrollojmë mendimet e tyre – dhe për rrjedhojë edhe ndjenjat e tyre. Edhe kur bëjmë gjithçka që mundemi për t’ua lehtësuar jetën, ata mund të zgjedhin mendime që shkaktojnë emocione të pakëndshme.
Çelësi është t’i ndihmojmë ata të mësojnë të bëjnë dallimin midis mendimeve dhe ndjenjave dhe të kuptojnë se si ndjenjat e tyre vijnë nga interpretimet e tyre, jo nga vetë ngjarjet.
Pranoni që sfidat janë të pamundura për t’u shmangur
Të rriturit e vetëdijshëm dhe emocionalisht të fortë nuk u rritën në kushte perfekte pa probleme, por përkundrazi kaluan nëpër sfida dhe mësuan si t’i kapërcenin ato.
Një fëmijë nuk ka nevojë të ketë një jetë të “lehtë”, por mbështetje ndërsa kalon momente të vështira. Ai mëson përmes tyre. Dhe si do t’i mësoni të përballojë ndjenjat e tij? Hapi i parë është ta mësoni vetë.
Mësojini fëmijëve të emërtojnë emocionet
Emocionet janë reale, të pranishme dhe – ato duhet të emërtohen. “I lumtur”, “i trishtuar”, “i mërzitur”, “i zemëruar”, “krenar”, “i hutuar” – të gjitha këto janë ndjenja që një fëmijë duhet të jetë në gjendje t’i njohë dhe t’i emërtojë.
Bëni një listë të emocioneve së bashku dhe mbajeni në një vend të dukshëm, si p.sh. në frigorifer. Ky mund të jetë një fillim i shkëlqyer për biseda dhe për të kuptuar gjendjet tuaja.
Ndihmojini të përshkruajnë ndjenjën
Pyeteni fëmijën tuaj se ku në trupin e tij e ndjen emocionin. A është një rëndim në gjoks? Një ngushtësi në fyt? Një nxehtësi në faqe? Ndihmojeni të përshkruajë ndjenjën sikur po ia shpjegonte dikujt që nuk e ka përjetuar kurrë.
Kjo forcon ndërgjegjësimin për trupin dhe u mëson fëmijëve se ndjenjat janë të përkohshme, por reale.
Mos u largoni nga emocionet
Emocionet vijnë në valë. Kur përpiqemi t’i injorojmë, ato nuk zhduken. Mësojini fëmijës suaj se mund të qëndrojë me një ndjenjë pa pasur nevojë ta zgjidhë, justifikojë ose shtypë menjëherë atë.
Vendosja e butë e dorës në zemër kur ndihemi të trishtuar, ose ngritja e duarve në ajër kur ndihemi të lumtur, janë gjeste të vogla që mund t’i ndihmojnë fëmijët të bëhen të vetëdijshëm dhe të normalizojnë emocionet e tyre.
