Pas deklaratave të njëpasnjëshme nga zyrtarët rusë për rifillimin e bisedimeve të paqes, Ministri i Jashtëm i Turqisë, Hakan Fidan, zhvilloi një bisedë telefonike me homologun e tij rus, Sergei Lavrov. Në qendër të diskutimeve ishte përpjekja për të çuar përpara procesin e negociatave midis Rusisë dhe Ukrainës, për t’i dhënë fund luftës që po vazhdon prej më shumë se dy vitesh.
Lavrov konfirmoi se raundi i dytë i bisedimeve të drejtpërdrejta midis delegacioneve ruse dhe ukrainase është propozuar të mbahet më 2 qershor në Stamboll.
Ai theksoi se këto bisedime po zhvillohen me mbështetjen e Turqisë, SHBA-së dhe Arabisë Saudite, ndërsa raundi i parë kishte ndodhur më 16 maj, po në Stamboll, transmeton KosovaNews.
Sipas tij, aty është arritur një marrëveshje për shkëmbimin e 1000 të burgosurve nga të dyja palët.
Në deklaratën e tij me shkrim, Lavrov njoftoi se Rusia ka përgatitur një memorandum të paqes, i cili do t’u paraqitet negociatorëve ukrainas gjatë takimit të ardhshëm.
Ai konfirmoi se delegacioni rus, i udhëhequr nga Vladimir Medinskiy, është i gatshëm të japë shpjegimet e nevojshme mbi dokumentin.
Lavrov gjithashtu falënderoi publikisht Turqinë për mikpritjen dhe kontributin në këtë proces diplomatik.
“Ashtu siç konfirmoi edhe ministri Hakan Fidan gjatë vizitës së tij dje në Moskë, jemi mirënjohës për platformën e siguruar nga partnerët tanë turq,” u shpreh Lavrov.
Ai i bëri thirrje bashkësisë ndërkombëtare të mbështesë procesin e ri të bisedimeve, duke theksuar se suksesi i dialogut në Stamboll është në interesin e të gjithëve që dëshirojnë një zgjidhje të qëndrueshme të konfliktit.
Roli i Turqisë në ndërmjetësimin diplomatik
Turqia, një aleate e NATO-s me lidhje të forta ekonomike dhe strategjike me të dyja palët, ka shfaqur vazhdimisht ambicie për të luajtur një rol ndërmjetësues në konfliktin Rusi-Ukrainë. Marrëveshjet e mëparshme për korridoret humanitare dhe shkëmbimet e të burgosurve janë zhvilluar shpesh në territorin turk, veçanërisht në Stamboll. Rifillimi i bisedimeve në këtë qytet tregon besimin që palët kanë në neutralitetin relativ të Turqisë dhe përpjekjet e saj për të forcuar ndikimin diplomatik në një skenë globale gjithnjë e më të tensionuar.
